RSS   -    Meewerken?
   
 
GP Brazilië
 Monaco: de uithoudingstest
Tegen de limiet rijden gedurende 78 ronden; geen enkel ander Grand Prix circuit legt zoveel spanning en lasten op de rijders en de wagens als dat van Monaco. Man en machine moet in Monte Carlo zo perfect mogelijk samenwerken om het voor een hele race uit te houden. “Deze race is zeker de moeilijkste uitdaging in de Formule 1,” aldus Sam Michael, de technische directeur van BMW Williams.

Jetset en beau monde
Als de Formule 1 aankomt in het kleine prinsdom in de Côte d’Azur, staat niet enkel de wereld van de jetset en de beau monde op zijn kop. De Braziliaan Nelson Piquet, die voor het laatste wereldkampioen werd in 1987 maar er nooit in slaagde om te winnen in Monaco, beschreef ooit eens de unieke uithoudingstest van het stedelijke circuit van de Formule 1 door te zeggen: “Het rijden van een race in Monaco is net als het besturen van een helikopter in je woonkamer.” De 900 pk racewagens accelereren tot 300 kilometer per uur door straten waar de gebruikelijke snelheid niet meer is dan het wandeltempo. Ruime uitloopzones zijn onbestaande – en zelfs de kleinste fout kan ervoor zorgen dat de rijders hun wagen in één van de 5500 crashvangrails, speciaal gebouwd voor de race, parkeren.

Voor de rijders is de belangrijkste Grand Prix van het seizoen een ongelooflijke krachttoer. Het circuit van 3340 meter lang, dat langs het casino, de haven en het zwembad in het stadscentrum passeert, is niet onlosmakelijk verbonden aan specifieke kritieke punten: het eist op elk moment millimeterprecisie. Desondanks onderscheiden de bochten zich nog altijd, zoals de Massenet gevolgd door de opwaartse Beau Rivage, waar rijders intuïtief het juiste ingaanspunt moeten nemen terwijl ze remmen van 250 km/u naar 130 km/u.


Klik op de tekening voor een grotere versie

Mentale limiet
De zoektocht naar de ideale racelijn wordt nog moeilijker gemaakt door de oneven aard van het circuit, alsook de slipperige lijnmarkeringen en zebrapaden. Dit zorgt ervoor dat de rijders zich maximaal moeten concentreren voor de gehele raceafstand van 260,520 km – en er bestaat steeds de zekerheid in hun achterhoofd dat ze de race kunnen vergeten als ze één enkele fout maken. Dit zorgt ervoor dat zelfs de meest stressbestendige rijders tegen hun mentale limiet aanzitten. Daarenboven is ook de fysische last enorm. De 15 bochten zorgen voor een voortdurende wisseling tussen acceleratie en afremming. Geen enkel ander circuit in de Formule 1 zorgt voor zoveel versnellingsschakelingen dan dat van Monaco: de rijders veranderen gemiddeld elke twee seconden van versnelling, 40 keer per ronde en dus 3100 keer per race. Veel drinken is ook aangeraden omdat de temperatuur in de cockpit kan oplopen tot 60 °C. Tijdens de race verliezen de rijders 3 tot 4 liter vloeistof, dus iedereen die niet perfect fit is maakt geen kans.

Omdat inhalen bijna onmogelijk is in het doolhof van Monte Carlo, kan de kwalificatie vaak de race beslissen. Een goede startpositie bepaalt in grote mate het succes. Bij de start is het niet enkel een goede reactietijd die van belang is – een perfecte werking van de koppeling is ook belangrijk. De 900 pk van de racewagens moeten overgedragen worden op het asfalt door gebruik te maken van een goede balans. Als de rijders gewoon hun voet op het gaspedaal moesten indrukken, dan zouden de wielen spinnen omdat de wagens tijdens stilstand zo goed als niets van downforce produceren.

Het vermogen moet dus voorzichtig ingetoomd worden met een rocker-switch die ervoor zorgt dat de koppeling niet voor de volle 100% koppelt, maar in de plaats daarvan schuurt. De overbodige energie wordt dan geabsorbeerd door de schijven van de koppeling, die opwarmen tot meer dan 1000°C in minder dan een halve seconde tijd.

Snelheidsverschillen
De motoren hebben met minder belasting te maken dan op hogesnelheidscircuits zoals die van Indianapolis of Monza. Ze rijden maar voor acht seconden volgas per ronde, en de verhouding van het volgas-rijden is daardoor slechts 70% in vergelijking met een meer gebruikelijker circuit. Het circuit houdt echter nog altijd gevaren in voor de motoren: geen enkel ander Formule 1 circuit heeft namelijk zo’n snelheidsverschillen. Na het passeren van de haarspeldbocht bij Grand Hotel aan een snelheid van 45 km/u, de traagste bocht van alle Formule 1 races, accelereren de rijders enkele seconden later tot 300km/u in de tunnel.

Eens de stratenrace in Monte Carlo van start gaat en 120 000 toeschouwers het prinsdom bestormen, verandert het leven ook ingrijpend voor de inwoners aldaar. Het wordt een stad in groot tumult. De korte wandeling van huis naar de winkel op de hoek wordt verhinderd door hekkens en stangen, en zelfs de toegang tot de vuilnisbakken vraagt om een speciaal toelatingsbewijs. Je kan maar twee dingen doen; ofwel sluit je de rolluiken ofwel word je een Formule 1 fan!

Wist je…
… dat de veranderende lichtomstandigheden in de 400 meter lange tunnel in Monaco niet langer een probleem zijn voor de rijders als vroeger nu dat de FIA sinds 2001 zorgde voor meer licht? Het optische atmosferische systeem stuurt het zonlicht door in de tunnel en veroorzaakt een lichtkegel die ervoor zorgt dat het binnengaan van de donkere tunnel gemakkelijker wordt voor de rijders.
Jorg Soens

 Zoeken: In:
Toro Rosso bevestigt Gasly en Hartley voor 2018  
Toro Rosso heeft aangekondigd dat Brendon Hartley en Pierre Gasly hun twee vaste racerijders zijn in 2018. Het...
Lees meer
Vettel laat Ferrari juichen, Hamilton net naast het podium!  
Sebastian Vettel heeft Ferrari een eerste succes bezorgd sinds de Grote Prijs van Hongarije eind juli. Het podium...
Lees meer
Bottas snelt naar poleposition, Hamilton crasht zwaar  
Valtteri Bottas heeft de poleposition voor de GP van Brazilië bemachtigd. In een spannend slot wist hij de...
Lees meer
Copyright vzw F1-Club - Contact